ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦١٧ - باب ٦٥ بعضى مراثيى كه در باره حضرت رضا
دست برداشتند و فرصت مينجستند، همين كه قدرت يافتند، بر كفر و ستيز خود ادامه دادند.
٤- بشهر طوس بر كوى و مزار پاك و مطهر او منزل گزين! اگر در دين خود بر آئين فطرت كه دين حق است برقرارى، [يا به آرزو و هدف خواهى رسيد (بنا بر نسخهاى كه «على وطر» دارد).] ٥- دو قبر در طوس است، يكى قبر بهترين خلق، خداوند (علىّ بن- موسى) و ديگرى گور شريرترين مردم جهان (هارون الرّشيد)، و اين بسيار موجب تعجب و عبرت است.
٦- فائده و نفعى براى شخص پليد نخواهد داشت اينكه گورش در قرب قبر پاك و پاكيزهترين خلق باشد، و همچنين ضرر و زيانى براى فرد پاك و مطهر ندارد كه مدفنش در كنار گور شخص پليد و ناپاكى باشد.
٧- هيهات! بدون شكّ و ترديد هر كس در گرو عمل خويش خواهد بود، پس تو اگر ميخواهى اين را بپذير و اگر ميخواهى واگذار و رها كن، حقّ همين است كه گفته شد.
صولىّ گويد: عون بن محمّد گويد: منصور بن طلحه برايم اشعارى خواند و گفت كه ابو طلحه اين اشعار را از ابو محمد يزيدى نقل كرد و گفت كه گفته است: چون علىّ بن موسى الرضا عليهما السّلام دار فانى را وداع گفت، من مرثيهاى از براى فوت آن حضرت سرودم كه: ما لطوس- تا آخر در متن مندرج است: