ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٢٥ - باب ٤٧ ذكر اخبارى كه دلالت بر امامت آن حضرت دارد

دلالت ديگر:

٢٥- جعفر بن نعيم بن شاذان- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از محمّد بن حفص روايت كرد كه گفت: غلام موسى بن جعفر عليهما السّلام نقل كرد كه من و جماعتى با حضرت رضا ٧ در بيابانى خشك و بى‌آب در حركت بوديم و تشنگى بر ما و حيواناتى كه همراه ما بود سخت غلبه كرده بود و در معرض تلف واقع شده بوديم كه آن حضرت محلّى را نشان داده فرمودند: اگر بدان جا رويد به آب خواهيد رسيد، گفت: ما جماعت بآنجا رفتيم و چشمه آبى بود و ما خود و همه قافله و حيواناتمان را سيراب كرديم و از آنجا كوچ كرديم، امام ٧ فرمود: اكنون كه عزم رفتن داريد آن چشمه را جستجو كنيد، ما هر چه كوشش كرديم اثرى از چشمه نيافتيم و جز پشك شتر چيزى نديديم. و او اين حديث را بر مردى كه از اولاد قنبر بود و يك صد و بيست سال عمر داشت تعريف ميكرد و آن پيرمرد نظير اين را براى من نقل كرد و گفت: من در آن زمان در خدمت حضرت بودم و او ٧ بسوى خراسان ميرفت.