ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٩٣ - باب ٤٧ ذكر اخبارى كه دلالت بر امامت آن حضرت دارد

واجب كردم كه با او در زير يك سقف نمانم، من با خود گفتم: او ما را امر بصله رحم و نيكى با خويشان مى‌كند، و در باره عموى خود چنين ميگويد!! حضرت نظرى بمن كرد و فرمود: اين كار خود برّ و صله است، زيرا وقتى او نزد من رفت و آمد كند در باره من چيزهائى ميگويد و مردم باورشان مى‌شود و او را تصديق مى‌كنند و چون آمد و رفتى نباشد و او نزد من نيايد، اگر مطلبى بگويد قولش مقبول ديگران نخواهد بود.

دلالت ديگر:

٢- پدرم- رضى اللَّه عنه- از سعد بن عبد اللَّه، از محمّد بن عيسى بن عبيد روايت كرد كه گفت: محمّد بن عبد اللَّه طاهرى نامه‌اى بحضرت رضا ٧ نوشت و از عمويش كه در دستگاه سلطان خدمت ميكند و بلباس آنان درآمده شكايت كرده بود و اينكه امر وصيّت وى در دست او است، امام در پاسخ نامه وى مرقوم فرمود: امّا در امر وصيّت كفايت شدى و اين مشكل برطرف خواهد شد، محمّد سخت نگران شد و پنداشت كه آن را از وى خواهند گرفت، و پس از بيست روز از دنيا رفت.

مترجم گويد: «در پاره‌اى از نسخ بجاى «عمّه» با عين مهمله «غمّه»