ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٧٣ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

كودكان را بگناه پدران عذاب نمى‌نمايد، و هيچ كس بار ديگرى را نخواهد كشيد، و براى شخص نيست مگر آنچه را كه خود بكوشش بدست آورده، و بر خداوند است كه بگذرد و عفو كند و بفضل و كرمش رفتار نمايد، و ستم و جور و ظلم از او صادر نمى‌شود زيرا كه منزّه و مبرّاى از آن است، و خداوند فرمانبرى كسى را كه ميداند او مردم را گمراه ميكند و از صراط حقّ دور ميسازد واجب نساخته است و براى رسالتش اين چنين كسى را برنگزيده است، و از بندگانش آن كس را كه ميداند كه وى به او و بعبادتش كافر خواهد شد و پيروى شيطان را خواهد كرد انتخاب نمى‌كند.

و اينكه اسلام غير از ايمان است، و هر مؤمنى مسلمانست، ولى هر مسلمانى مؤمن نيست، و دزد در هنگام دزدى ايمان ندارد، و همچنين زانى در هنگام زنا كردن ايمان از او سلب شده و در آن حال مؤمن نيست، چرا كه اگر مؤمن بود زنا نمى‌كرد، و اصحاب حدود يعنى: كسانى كه مستحقّ كيفر حدّ هستند نه از مؤمنانند و نه از كافران (بلكه تنها) مسلمانند، و خداوند هيچ كس را از مؤمنين كه وعده بهشت به او داده بدوزخ داخل نميكند، و كافرى را كه وعده خلود ابدى در آتش باو داده از آتش بيرون نميكند، و نمى‌آمرزد كسى را كه مشرك بوده، و برايش انباز و شريكى قائل مى‌شده است، و بغير از شرك را