ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٤١ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

او را غسل دهند.

و اگر بپرسد: چرا امر به كفن كردن ميّت (و در ميان خاك نهادن او) شده؟

در جواب گوئيم: تا پروردگار خود را با بدن پاك و ناآلوده بخاك ديدار كند، و نيز عورتش بر كسانى كه او را بگورستان براى دفن مى‌برند برهنه و آشكار نباشد، و بو و كيفيّت نامطلوب جسد و زشتى پيكرش بر كسى ظاهر نگردد، چون ببدن مبتلا ببعض بيماريها زياد نگريستن، قساوت قلب ببار مى‌آورد از جهت آفت و عيب و نقصى كه در آن مى‌بيند، و نيز در كفن مى‌پوشانند كه منظره آن بر ديگران خوشايند باشد، و اينكه مبادا پيكر لخت آفت زده او را دوستش ببيند و از آن نفرت جويد و ياد او را بكلّى فراموش كند، و از دوستيش دست بردارد، و از اين رهگذر در حفظ آنچه از او باقيمانده سستى كند، و وصيّت او را عمل ننمايد، و آنچه بدان وصيّت و سفارش كرده چه واجب و چه مستحبّ ترك كند.

و اگر بپرسد: چرا امر بدفن ميّت شده است؟ گفته شود: تا بر مردم وضع فساد جسد، و بوى تعفّن گرفتن او ظاهر نشود، و زندگان را آزار و رنج ندهد به بوى بد، و مواد مضرّى كه از لاشه آن در حالت گنديدن و فاسد گشتن و متلاشى‌شدنش ناشى ميگردد، و منظره ناهنجار و نامطلوبش از انظار دوستان و ديده دشمنانش پوشيده و پنهان باشد، تا نه دشمنش شاد شده و كسانش را شماتت‌