تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٣٥ - تفسير ابيات

جدا كند .
فرعون مى گويد : اين طور نيست ، عشوه و غمزه را كنار بگذار ، و بىهودگى مكوش ، تو بايد مدتى به من مهلت بدهى .
خداوند تعالى به موسى عليه السلام فرمود : زمان طولانى كه فرعون دلش مى خواهد مهلتش بده و هراسى نداشته باش . تو مدت چهل روز با تمام اختيار به او فرصت بده تا هر مكر و حيله‌اى كه دارد به راه بيندازد و تا هر چه دلش مى خواهد تقلا كند و دست و پا زند و به او بگو : هر اندازه كه مى تواند در آن راه كه پيش گرفته است تند و تيز برود ، كه من سر راهش را گرفته‌ام .
ساعتى فرا خواهد رسيد كه تمام حيله ها و مكرهايى را كه بافته و پرداخته است ، بباد فنا خواهم داد ، هر چه بر سلطه و مكرش بيفزايد ، كاهشش خواهم داد .
اگر آنان در اين راه دست به آب بزنند ، مانند آتش شعله ور گشته جانشان را خواهد سوخت .
هر چه وسايل خوشى براى خود آماده كنند من آنها را ناخوش خواهم كرد ، بگذار هر چه بتوانند مهر و محبت در كار و هدف تبه كارانهء خود به پيوندند ، بالاخره همهء آنها را ويران و نابود خواهم ساخت .
اى موسى
آن چه اندر وهم نايد آن كنم .

اى موسى مترس ، زمان درازى مهلتش بده ، بگذار سپاهيان را گرد آورد و هر چه مى تواند مكر و حيلت به راه بيندازد .