تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٢٦ - تفسير ابيات

پاسخ فرعون موسى را
آيه
پاسخ فرعون موسى را

((١٠٨٢)) گفت فرعونش ورق در دست ماست دفتر و ديوان حكم اين دم مراست
((١٠٨٣)) مر مرا بخريده‌ايد اهل جهان از همه عاقلترى تو اى فلان ؟

((١٠٨٤)) موسيا خود را خريدى هين برو خويشتن كم بين به خود غرّه مشو
((١٠٨٥)) جمع آرم ساحران دهر را تا كه جهل تو نمايم شهر را
((١٠٨٦)) اين نخواهد شد به روزى يا دو روز تا چهل روزم گذار اى جان فروز
آيه « قالَ أَ جِئْتَنا لِتُخْرِجَنا مِنْ أَرْضِنا بِسِحْرِكَ يا مُوسى ؟ فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِثْلِه فَاجْعَلْ بَيْنَنا وَبَيْنَكَ مَوْعِداً لا نُخْلِفُه نَحْنُ وَلا أَنْتَ مَكاناً سُوىً . قالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ اَلزِّينَةِ وَأَنْ يُحْشَرَ اَلنَّاسُ ضُحًى ٢٠ : ٥٧ - ٥٩ . » (١) ( فرعون به موسى عليه السلام گفت : آيا آمده‌اى كه با سحر خود ما را از سرزمين [ مصر ] خودمان بيرون كنى ؟ البته ما سحرى مانند سحر تو خواهيم آورد ، ميان ما و تو وعده گاهى را معين كن ، جايگاهى كه براى ما و تو مساوى باشد . موسى فرمود : وعده گاه شما روز عيد و موقعى باشد كه همهء مردم در روشنايى روز جمع شوند . )

(١) سوره طه ، آيات ٥٧ تا ٥٩ . .