تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١ - مناجات

بسم الله الرحمن الرحيم مناجات پروردگارا دانشها و بينشهاى محدود ما را كه عوامل گوناگون نقص و تحول از هر طرف احاطه كرده است ، از آلودگى به هوى و هوس بر كنار فرماى كه اگر در تمام مدت عمر حقيقتى را پاك و منزه از خود بينى فرا بگيريم ، بهتر از منعكس ساختن هزاران حقيقت نماها در آيينه جامد ذهن است .
خداوندا حس جهان بينى ما را به عشق به جهان يابى كه دل ما را بيفروزد و دنبال وظيفه رهسپارمان بسازد مبدل فرماى .
بار الها - پيش از آن كه نيروى با عظمت انديشه و تعقل ما مركب مادى خود را از دست بدهد و بزير انبوه خاكهاى تيره بسپارد ، پيش از آن كه حس راز جويى ما به خاموشى ابدى بگرايد ، مستقيمترين سمت حركت را رو به مقصد نهايى كه به ثمر رسانيدن شخصيت انسانى ما است بر ما بنماى .
تو كه اى خداى مهربان ما موجودات ناچيز را شايستهء در نورديدن اقيانوس حيات ديده و لباس هستى بر ما پوشاينده‌اى ، عنايت ديگرى فرماى و با كاسه‌اى مالامال از محبت و عشق به جلال و جمالت سيرابمان دارد .
پيش از آن كه پندارها و لجنهاى انديشه هاى آلوده ، دانش و بينش ما را به كجبينى و كج روى و خود ستايى آلوده بسازد ، دست ما را بگير و تفكر ما را توجيه و هدايت به واقعيتها فرماى تا فعاليتهاى مغزى ما دردى به دردهاى بشرى نيفزايد و گرد و غبارى به ديدگان واقع جوى هم نوعان انسانى نپاشد .