تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٥١ - مطلب اول

تذكر قرار گرفته كه ما بعضى از آن مطالب را به طور اختصار بيان مى كنيم مطلب اول - توصيفاتى در بارهء نعمتهاى ظاهرى مربوط به خوراك و پوشاك و مسكن مطرح شده است ، يعنى در قرآن مجيد بارها در باره اين كه بهشت داراى باغهاى پر از ميوه و چشمه سارهاى زيبا و غرفه ها است تذكر داده شده است ، همچنين مسائل جنسى در بهشت به بهترين وجه اشباع خواهد شد ، زيرا - در آن جايگاه حورىهاى زيبا وجود دارند .
اين مسئله قابل انكار نيست ، ولى مسئله‌اى كه مورد اهميت است اين است كه : آيا حقيقتاً بهشت تنها جاى آسايش مادى است ؟ و اين اندازه كوشش و تقلا و فدا كارىها در زندگانى براى خوردن چند عدد سيب و نشستن در اطاقهاى زيبا و لميدن در كنار جويبارها مى باشد ؟ متأسفانه در نظر گروهى ساده لوح بهشت به اين ناچيزى معرفى شده است .
بايستى بگوييم : با نظر به مجموع ملاحظات در عقايد اسلامى مخصوصاً با نظر به آيات قرآنى اين مسئله روشن است كه بهشت يعنى آن سراى جاودانى كه جايگاه سعادت ابدى است داراى درجات گوناگونى است ، چنان كه در مطالب ذيل مقدارى از آنها را متذكر خواهيم شد .
با توجه به مراتب گوناگون بهشت اين اصل اثبات مى شود كه هر كس در حدود به كار بردن قدرت انديشه و به دست آوردن عظمت روحى و كمال شخصيت كه نتيجه گرفته است داراى مرتبه‌اى از بهشت خواهد بود .
كسانى هستند كه در اين دنيا تمام هدف زندگى آنان و تمام كوششهايى را كه در راه انجام وظايف دينى مصرف كرده‌اند ، از حدود لذايذ مادى برتر نمى رود ، براى آنان عالىترين لذت هم خوابگى با يك زن زيبايى است كه بدون درد سر و اندوه فراهم شود .
براى گروهى ديگر ساير لذايذ احساساتى مطرح است .