تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٧٧ - ارمغان بردن به خدا چه معنا دارد ؟

به آسياب رفته و منظور خود را دريابد ، ولى با تفسير بيت ذيل ممكن است منظور جلال الدين را در داستان يوسف عليه السلام با شكل عالىترى تفسير كرد .


((٣١٧٢)) حق تعالى خلق را گويد به حشر ارمغان كو از براى روز نشر ؟

ارمغان بردن به خدا چه معنا دارد ؟
مى توان گفت كه : ذخيره هاى كردارهاى نيكو را براى روز رستاخيز از آن جهت مى توان ارمغان ناميد كه اين ذخيره ها به سود خود انسانها خواهد بود و از آن جهت كه خداوند محبت بىنهايت به بندگان خود دارد « با اين كه اين ذخاير تنها به سود خودشان مى باشد » گويى آن ذخيره ها ارمغانهايى هستند كه به بارگاه خداوندى برده‌اند .
به اين مطلب كه گفتيم مى توان از آيات زيادى استشهاد كرد ، از آن جمله در بارهء احسان و قرض بندگان به يكديگر ، خداوند مهربان چنين مى فرمايد :
« مَنْ ذَا اَلَّذِي يُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَه لَه ٢ : ٢٤٥ . . . » (١) ( كيست كه به خدا قرض نيكويى بدهد ، خداوند همان را با چند برابر باو بر مى گرداند ) .
احسان و قرض مردان با ايمان را بيك ديگر احسان و قرض به خود معرفى مى كند .
بنا بر اين مى توان گفت ذخيره هاى كردارهاى نيكو در روز رستاخيز مانند ارمغانى به خدا است . با همين تفسير مى توان داستان حضرت يوسف و ارمغان خواستن او را نيز توضيح داد .

(١) سوره البقرة ، آيهء ٢٤٥ . .