تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٦٥ - زن واقعاً شريك زندگانى مرد است

بگيريد » نمى گويند كه حتى جزئىترين حادثه در دوران كودكى در تمام عمر انسانى دخالت مى كند ؟ اگر روح انسانى بمنزله يك جويبارى بود كه فقط مى رفت و حالت ثبات و استقرار نداشت اين همه خاطرات و عقده ها در كجا جمع مى گشت ؟ پس اين شيرينىها كه در زندگانى انسانى مانند آب طلا روى حقايق را مى پوشاند ، بايد ما را فريب دهد و ما گمان كنيم كه شيرينى خود را در ذائقهء ما ايجاد كرده سپس روانهء ديار نيستى مى شود دليل اين مطلب اينست كه هر چه كه زندگانى را با لذايذ و شيرينىها پر كنيم زندگانى ما يك مفهوم پيدا مى كند كه عبارتست از تنفس و حركت شيرين و لذيذ ، ولى آن گاه كه دوران افسردگى غرايز مى رسد كه خود طلايه دار مرگ محسوب مى گردد ، مراحل جدى تلخيها شروع مى شود و هر چه كه لذت جويى در شخصيت انسان عميق تر بوده باشد ، تلخى كندن آن از شخصيت كه بطور طبيعى فرا خواهد رسيد بيشتر و شديدتر خواهد گشت .


((٢٣٠٩)) جفت بايد بر مثال همدگر در دو جفت كفش و موزه در نگر
زن واقعاً شريك زندگانى مرد است مطابق آيات شريفهء الهى مرد و زن دو صنف از انسان هستند كه مانند دو قطب مثبت و منفى در تكاپوى زندگانى هماهنگى دارند ، بهمين جهت است كه از نظر شخصيت انسانى هيچ يك از اين دو صنف بر ديگرى برترى نخواهد داشت و خداوند مى فرمايد :
« يا أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثى وَجَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَقَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ » ٤٩ : ١٣ ( اى مردم ما شما را از يك مرد و يك زن آفريده و شما را گروهها و عشيره هاى گوناگون