اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥١ - ٢/ ٢ تأويل قرآن
من مىدانم در شب، فرود آمده يا در روز، در دشت يا در كوهستان.
٤٩٢. الأمالى، طوسى- به نقل از مجاشعى، از امام رضا عليه السلام، از پدرانش عليهم السلام-: امام على عليه السلام فرمود: «در باره كتاب خداوند عز و جل از من بپرسيد كه به خدا سوگند، آيهاى از آن در شب يا روز و در طول راه يا جايباشى نازل نشده، مگر آن كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قرائت آن را با تأويلش به من آموخته است».
ابو كوّا گفت: اى امير مؤمنان! در باره آياتى كه بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد و تو حضور نداشتى، چه مىگويى؟
[على عليه السلام] فرمود: «هنگامى كه من حضور نداشتم، پيامبر صلى الله عليه و آله آياتى را كه بر ايشان نازل مىشد، حفظ مىكرد تا آن كه خدمتشان مىرسيدم و پيامبر صلى الله عليه و آله قرائت آن را به من مىآموخت و مىفرمود:" اى على! پس از رفتن تو، خداوند، اين آيات را بر من نازل نمود و تأويل آن، چنين و چنان است" و بدين ترتيب، تنزيل و تأويل آن را به من مىآموخت».
٤٩٣. امام على عليه السلام: آيهاى از قرآن بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل نشده است، مگر اين كه آن را برايم خوانده و بر من املا نموده است و من آنها را با خطّ خود نوشتهام و تأويل و تفسير و ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه و خاص وعامّ آن را به من ياد داده است.
٤٩٤. حلية الأولياء- به نقل از عبد اللَّه بن مسعود-: قرآن بر هفت حرف، نازل شده است و حرفى از آن نيست، مگر آن كه ظاهرى و باطنى دارد، و علم ظاهر و باطن آن، نزد على بن ابى طالب عليه السلام است.