اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥٥ - ٢/ ٣ نام اعظم خدا
«خداوند، تنزيل و تأويل را به پيامبرش آموخت و پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به على عليه السلام آموخت و او- به خدا سوگند- آن را به ما آموخت».
٥٠٠. امام هادى عليه السلام- در زيارت صاحب الأمر-: بار الها! بر امامانِ راسترو و جلوداران هدايتگر و سَروران معصوم و پرهيزگاران نيك كه جايگاه آرامش و وقار و گنجوران علم و پايان بردبارى و باليدن، و گردانندگان بندگان و پايههاى بلاد و رهنمايان راسترفتارى و خردمندان بزرگوار و عالمان شريعت تو كه تقواپيشه اند و چراغهاى تاريكى و سرچشمههاى حكمت و صاحبان نعمت و نگاه دارنده امّتها و همسنگهاى قرآن و آيات آن و معتمدان در تأويل و عهدهداران آن و بازگو كنندگان وحى و رهنمودهاى آن اند، درود فرست.
ر. ك: ص ٤٣٣ (بخش چهارم/ فصل يكم/ راسخان در دانش).
٢/ ٣ نام اعظم خدا
٥٠١. امام باقر عليه السلام: نام اعظم خداوند، هفتاد و سه حرف دارد و آصف، تنها يك حرف از آن را مىدانست كه آن را به زبان راند و زمين، آنچه را ميان او و تخت بلقيس بود، فرو برد تا جايى كه آصف با دست خود، تخت را بر گرفت و سپس زمين در مدّتى كمتر از يك چشم بر هم زدن به وضع نخست خود باز گشت، و هفتاد و دو حرف از اسم اعظم نزد ماست و يك حرف، نزد خداوند عز و جل كه آن را در علم غيبش به خود اختصاص داده است و نيرو و توانى نيست، مگر از سوى خداى والا و بزرگ.
٥٠٢. امام صادق عليه السلام: به عيسى بن مريم عليه السلام دو حرف داده شد كه به وسيله آن دو، عمل مىكرد و به موسى عليه السلام، چهار حرف و به ابراهيم عليه السلام، هشت حرف و به نوح عليه السلام،