اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨١ - ٢/ ٩ آگاهى از آنچه خداوند، در شب و روز، پديد مى آورد
بوديم. ابو بصير به ايشان گفت: عالِم شما، چگونه شناخته مىشود؟
فرمود: «عالِم ما، غيب نمىداند و اگر خدا او را به خود وا نهد، همچون يكى از شما خواهد بود؛ ليكن او در هر لحظه، از آنچه در شب يا روز، يكى پس از ديگرى رخ مىدهد و از هر آنچه تا روز رستاخيز پيش مىآيد، سخن مىگويد».
٥٣٧. بصائر الدرجات- به نقل از حُمران بن اعيَن-: به امام صادق عليه السلام گفتم: تورات و انجيل و زبور و آنچه در صحف نخستين (صحف ابراهيم و موسى) است، نزد شماست؟
امام عليه السلام فرمود: «آرى».
گفتم: اين، همان علم بزرگتر است!
فرمود: «اى حُمران! اگر به همين منحصر مىشد، آرى؛ امّا علمِ به آنچه خداوند در شب و روز پديد مىآورَد، نزد ما بزرگتر است».
٥٣٨. الاختصاص- به نقل از محمّد بن مسلم-: به امام صادق عليه السلام گفتم: سخنى از ابو خطّاب شنيدهام.
فرمود: «آن را بر من عرضه كن».
گفتم: او مىگويد: شما حلال و حرام و چگونگى فيصله دادن به آنچه در ميان مردم است را مىدانيد.
امام عليه السلام سكوت كرد و چون خواستم برخيزم، دست مرا گرفت و فرمود: «اى محمّد! آگاهى از قرآن و حلال و حرام، در كنار علمى كه در شب و روز پديد مىآيد، ناچيز است».
٥٣٩. امام صادق عليه السلام: شبى نيست كه بر ما بگذرد و اخبار همه زمين و آنچه در آن رخ مىدهد و اخبار جن و فرشتگان شيفته، نزد ما نباشد.