اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٠٥ - فصل دوم حُسن معاشرت
گردان و اگر يهودىاى با تو همنشين شد، با او نيكو همنشينى كن.
٨٣٧. دعائم الإسلام: در باره امام جعفر صادق- كه درودهاى خدا بر او باد- براى ما روايت شده كه تعدادى از شيعيان كوفه ... خدمت ايشان رسيدند. وقتى زمان خداحافظى فرا رسيد، كسانى از ميان آنان گفتند: اى پسر پيامبر خدا! به ما سفارشى كن.
فرمود: «شما را سفارش مىكنم به پروا داشتن از خدا و به كار بستن فرمان او و دورى از نافرمانىاش و باز گرداندن امانت به كسى كه به شما امانتى سپرده است و حُسن معاشرت با كسى كه با او همنشينى مىكنيد و اين كه براى ما دعوتگرانى خاموش باشيد».
گفتند: اى پسر پيامبر خدا! چگونه با خاموشى به سوى شما دعوت كنيم؟
فرمود: «اين كه به طاعت خدا- كه شما را بِدان فرمان دادهايم- عمل كنيد و از ارتكاب حرامهاى خدا- كه شما را از آن باز داشتهايم- باز ايستيد و با مردم به راستى و دادگرى رفتار كنيد و امانت را ادا كنيد و به خوبىها فرا خوانيد و از زشتىها باز داريد و مردم، جز خوبى چيزى از شما نبينند؛ زيرا هر گاه اين صفات را در شما بيابند، مىگويند:" اينان فلانىها هستند. خدا رحمت كند فلان را! چه نيكو، ياران خود را تربيت كرده است!" و به ارزش آنچه ما داريم، پى مىبرند و در نتيجه به سوى ما مىشتابند.
گواهى مىدهم كه شنيدم پدرم محمّد بن على- كه رضوان و رحمت و بركات خداوند بر او باد- مىفرمود:" در گذشته دوستان و شيعيان ما، بهترين افراد جامعه خود بودند. اگر در ميان تيرهاى، پيشنمازِ مسجدى بود، از آنها بود. اگر در قبيلهاى مؤذّنى بود، از آنان بود. اگر كسى بود كه به او وديعهاى مىسپرد، از آنان بود. اگر امانتدارى بود، از آنان بود. اگر عالِمى بود كه مردم، در مسائل دينى و مصلحت