اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥١ - ١/ ١ پاكى
٢٢٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نگريستن به شاخه ياقوت سرخى كه خداوند با دستِ خود آن را نشانده، شادش مىكند و مىخواهد بِدان چنگ در زند، بايد على و امامان از نسل او را دوست بدارد، كه آنها منتخب و برگزيدگان خداوند عز و جل هستند و از هر گونه گناه و خطايى مصون اند.
٢٢٣. امام على عليه السلام: خداوند به فرمانبرى از پيامبر فرمان داده است؛ زيرا او معصوم و پاك است و به معصيتِ او فرمان نمىدهد. خداوند به فرمانبرى از اولو الأمر فرمان داده؛ زيرا آنها معصوم و پاك اند و به معصيتِ او فرمان نمىدهند.
٢٢٤. امام على عليه السلام: همانا خداوند با منّت خويش، ما اهل بيت را برترى داده است، آن جا كه در كتابش فرموده است: «خداوند خواسته است كه پليدى را تنها از شما اهل بيت بزدايد و شما را كاملًا پاك گرداند»؟! خداوند، ما را از پليدىهاى پنهان و پيدا و هر پَلَشتى و آلودگى پاك كرده است. پس ما راه حق را مىپوييم.
٢٢٥. امام حسن عليه السلام: ما از خاندانى هستيم كه خداوند با اسلام، گرامىمان داشته است و ما را بر گزيده و انتخاب كرده و اختيار نموده است و هر گونه پليدى را از ما دور كرده و كاملًا پاكمان گردانيده است. پليدى، همان شك است و ما هرگز در وجود خداى حق و دين او ترديد نمىكنيم. خداوند، ما را از هر گونه سسترأيى و گمراهى، پاك گردانيده است.
٢٢٦. امام باقر عليه السلام: ما قابل توصيف نيستيم، و چگونه گروهى كه خداوند، رجس را- كه همان شك است- از ايشان دور كرده است، توصيف مىشوند؟!