اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣١ - ١/ ٥ آگاه ترينِ مردم
٤٦٠. الكافى- به نقل از عبد اللَّه بن سليمان-: مردى از بصريان به نام عثمانِ اعمى در خدمت امام باقر عليه السلام بود و شنيدم كه مىگفت: حسن بصرى گمان مىكند كسانى كه دانش خود را پنهان مىدارند، دوزخيان از باد شكم آنها در آزار خواهند بود.
امام باقر عليه السلام فرمود: «بنا بر اين، مؤمن خاندان فرعون، نابود شده است؛ زيرا از هنگامى كه خداوند، نوح عليه السلام را بر انگيخت، دانش، پنهان بوده است. به خدا سوگند، حَسَن چه به شمال برود چه به جنوب، دانشى جز در اين جا يافت نمىشود».
٤٦١. الكافى- به نقل از ابو بصير-: از امام باقر عليه السلام در باره شهادت دادن زنازاده پرسش كردم كه: آيا جايز است؟
فرمود: «خير».
گفتم: حَكَم بن عتيبه مىگويد جايز است.
فرمود: «خدايا! از گناه او در مگذر. خداوند به حَكَم نفرموده است: «و اين قرآن براى تو و قومت تذكّرى است». حَكَم، چه به راست برود و چه به چپ، به خدا سوگند، علم به دست نمىآيد، مگر از اهل بيتى كه جبرئيل بر آنها نازل شده است».
٤٦٢. امام صادق عليه السلام- به ابو بصير-: حكم بن عتيبه، از كسانى است كه خداوند در باره آنها فرموده است: «برخى از مردم مىگويند كه به خدا و روز واپسين ايمان آوردهايم، در حالى كه ايمان ندارند». حَكَم، چه به شرق برود چه به غرب، به خدا سوگند، به علمى دست نمىيابد، مگر از اهل بيتى كه جبرئيل بر آنان نازل شده است.
٤٦٣. امام صادق عليه السلام- به يونس بن ظبيان-: اى يونس! هر گاه طالب علمِ صحيح بودى، آن را از اهل بيت بستان؛ زيرا آن براى ما روايت شده است و به ما شرح حكمت