اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٩٣ - فصل دوم ويژگى هاى جامع ايشان
٣٩٠. امام على عليه السلام: ما نورهاى آسمانها و زمين، و كشتىهاى نجاتيم. نهفتههاى دانش، در ميان ماست و سرنوشت امور، در دست ماست. با مهدىِ ماست كه حجّتها تمام مىشوند و اوست خاتم امامان و رهايىبخش امّت و پايانه روشنى و سرّ سَر به مُهر.
پس خوشحال باشد كسى كه به حلقه ما چنگ در مىزند و بر محبّت ما بر انگيخته مىشود!
٣٩١. امام على عليه السلام: اى مردم! ماييم درهاى حكمت و كليدهاى رحمت و سَروران امّت و معتمدان قرآن و سخن پايانى. خداوند به سبب ما پاداش مىدهد و به سبب ما كيفر مىكند.
٣٩٢. بصائر الدرجات- به نقل از ابو حمزه ثمالى-: امير مؤمنان عليه السلام خطبه خواند و خدا را ستود و ستايش كرد و سپس فرمود: «همانا خداوند، محمّد صلى الله عليه و آله را براى رسالت بر انگيخت و او را با وحى، آگاه ساخت و سنگرهاى دانش و دروازههاى حكمت و پرتو امور را در ميان مردم و ما اهل بيت قرار داد. پس هر كه از شما ما را دوست بدارد، ايمانش بدو سود مىرساند و عملش پذيرفته مىگردد و هر كه از شما ما را دوست نداشته باشد، ايمانش به او سود نمىرساند و عملش پذيرفته نمىگردد».
٣٩٣. فاطمه عليها السلام- در كلامى كه در آن، ابو بكر، عمر و گروهى از مهاجران و انصار را مخاطب قرار مىدهد-: خداوند، ايمان را بر شما واجب كرده تا از شرك پاك شويد ... و فرمانبرى از ما را واجب كرده تا نظام يابيد و پيشوايى ما را واجب كرده تا از پراكندگى امان يابيد و دوستى ما را مايه سربلندى اسلام قرار داد .... ما پيوسته به شما فرمان مىدادهايم و شما فرمان مىبرديد، تا اين كه آسياى اسلام با ما به گردش در آمد و باران بركات بر مردم فرو باريد و نعره شرك فرو نشست و آتش جنگ، خاموشى گرفت و دعوت هرج و مرج، به آرامى گراييد و سامانه دين نظم يافت.