اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥١ - ١/ ١٠ اهل ذكر
٣١٠. امام صادق عليه السلام: ذكر، دو معنا دارد: قرآن و محمّد صلى الله عليه و آله و به هر دو مفهوم، اهل ذكر، ما هستيم. ذكر به معناى قرآن، همان سخن خداى عز و جل است كه: «و ذكر (قرآن) را براى مردم بر تو نازل كرديم تا آنچه را به سوى ايشان نازل شده است، بيان كنى» و اين سخن خداى متعال كه: «و به راستى، ذكر (قرآن) براى تو و براى قوم تو [تذكّرى] است و زودا كه [در مورد آن] بازخواست شويد». امّا ذكر به معناى محمّد صلى الله عليه و آله، [همان] آيه در سوره طلاق است: «پس- اى خردمندانى كه ايمان آوردهايد- از خدا بترسيد. به راستى كه خدا بر شما ذكر را فرو فرستاده است؛ پيامبرى كه آيات روشنگر خدا را برايتان مىخواند تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، از تاريكى به روشنايى در آورد».
٣١١. امام صادق عليه السلام- در حديثى طولانى-: خداوندِ والانام مىفرمايد: «پس اگر نمىدانيد، از اهل ذكر بپرسيد». كتاب، همان «ذكر» است و اهل آن، همان خاندان محمّدند كه خداوند [به مردمْ] دستور داده است از آنها پرسش كنند و [مردم] به پرسش كردن از نادانان، مأمور نگشتهاند.
٣١٢. امام صادق عليه السلام- در باره آيه شريف: «و به راستى، ذكر براى تو و براى قوم توست و زودا كه [براى فهم آن،] مورد پرسش قرار مىگيريد»-: مقصود از «ذكر»، قرآن است و ما، قوم آن هستيم و ما همان هاييم كه [در باره معانى آن، به وسيله مردمْ] مورد پرسش قرار مىگيريم.