اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٧ - فصل سوم اهل بيت (عليهم اسلام) و مصداق «اهل بيت»
گرانسنگ به يادگار مىنهم: كتاب خدا و عترتم» از امير مؤمنان عليه السلام پرسش شد: كه «عترت»، چه كسانى اند؟
امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «من و حسن و حسين و امامان نُهگانه از فرزندان حسين كه نهمين آنها مهدىِ ايشان و قائم آنهاست و هرگز از كتاب خدا جدا نمىشوند و كتاب خدا هم از ايشان جدا نمىشود تا در كنار حوض [كوثر] بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد آيند».
٥٥. امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خوابيد و من و همسرم فاطمه و دو پسرم حسن و حسين را هم خواباند و عبايى قطوانى بر ما افكند. آن گاه خداوند، اين آيه را در حقّ ما نازل فرمود: «خداوند، خواسته است پليدى را تنها از شما اهل بيت بزدايد و شما را كاملًا پاكيزه گرداند». جبرئيل گفت: من هم با شمايم، اى محمّد! پس جبرئيل، ششمين ما بود.
٥٦. امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ما (من و فاطمه و حسن و حسين) را در خانه امّ سلمه گرد آورد و سپس با عبايى كه داشت، وارد شد و ما هم با او وارد شديم. ايشان ما را در آغوش گرفت و فرمود: «خدايا! اينان، اهل بيت من اند. پس هر گونه پليدى را از آنها دور كن و كاملًا پاكشان گردان».
امّ سلمه گفت: من چه، اى پيامبر خدا؟ و نزديك پيامبر شد.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «تو از كسى هستى كه اصلت از اوست و در راه درست هستى».
پيامبر صلى الله عليه و آله سه بار، اين سخن را تكرار كرد.
٥٧. امام على عليه السلام: در خانه امّ سلمه بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد شدم و اين آيه نازل شده بود:
«خداوند، خواسته است پليدى را تنها از شما اهل بيت بزدايد و شما را كاملًا پاكيزه گرداند».