اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٩ - ١/ ١٣ كدخدايان خدا
١/ ١٣ كدخدايان خدا
٣٢٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- به على عليه السلام-: سه چيز است كه به حق بودنشان سوگند مىخورم: اين كه تو و اوصياى پس از تو، كدخدايانى هستيد كه خداوند، جز از راه شناختِ شما شناخته نمىشود و كدخدايانى هستيد كه كسى به بهشت وارد نمىشود، مگر كسى كه شما را بشناسد و شما هم او را بشناسيد و كدخدايانى هستيد كه در آتش وارد نمىشود، مگر كسى كه شما را [بر حق] نشناسد و شما هم او را [بر صراط حق] نشناسيد.
٣٢٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- به على عليه السلام-: اى على! تو و اوصيا از نسل تو، اعرافِ ميان بهشت و دوزخ هستيد كه بدان وارد نمىشود، مگر كسى كه شما را بشناسد و شما هم او را بشناسيد، و به آتش وارد نمىشود، مگر كسى كه شما را [بر حق] نشناسد و شما هم او را [بر صراط حق] نشناسيد.
٣٢٥. امام على عليه السلام: همانا امامان، كارگزاران خدايند در ميان خلق او و كدخدايان او در ميان بندگانش. به بهشت وارد نمىشود، مگر كسى كه آنها را بشناسد و ايشان هم او را بشناسند و به آتش وارد نمىشود، مگر كسى كه آنها را نشناسد و آنها هم او را نشناسند.
٣٢٦. امام على عليه السلام: اوصيا، صاحبان صراط اند و بر آن ايستادهاند. به بهشت وارد نمىشود، مگر كسى كه آنها را بشناسد و آنها هم او را بشناسند، و به آتش وارد نمىشود، مگر كسى كه ايشان را نشناسد و آنها هم او را نشناسند؛ زيرا آنها كدخدايان خدايند و خداوند، هنگام گرفتن پيمان از ايشان، اوصيا را بديشان شناسانده است و در كتابِ خود، چنين توصيفشان كرده است: «و بر اعراف (بلندىهاى حايل ميان بهشت و دوزخ) مردانى هستند كه هر يك را به سيمايشان مىشناسند». آنها گواهانِ دوستان خودند و پيامبر، گواه بر ايشان است.