اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٦٣ - فصل دوم فروتنى اهل بيت
با ايشان بدنش مىلرزيد. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «آرام باش. من كه پادشاه نيستم؛ بلكه پسرِ زنى هستم كه گوشت نمكسود مىخورد».
٦٣٥. سنن أبى داوود- به نقل از مطرّف، از پدرش-: با هيئت نمايندگى بنى عامر، خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رسيديم. گفتيم: تو سَرور مايى.
فرمود: «سَرور، خداوند- تبارك و تعالى- است».
گفتيم: تو كاملًا از ما برتر و از ما بخشندهترى.
فرمود: «هر چه مىخواهيد، بگوييد؛ ولى مواظب باشيد كه شيطان، شما را نماينده خود قرار ندهد [و مدح و ستايش مبالغهآميز نكنيد]».
٦٣٦. امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از هنگامى كه خداوند عز و جل او را به پيامبرى برانگيخت، هرگز تكيه كرده خوراكى نخورد و كراهت داشت به سلاطين مانند شود و ما توان چنين كارى نداريم.
٦٣٧. فضائل الصحابة، ابن حنبل- به نقل از زادان-: على بن ابى طالب عليه السلام را ديدم كه بند كفش را با دست خود مىگرفت و از بازار مىگذشت تا بند كفش را به دست صاحبش مىداد و رهْ گمكرده را ره مىنمود و در برداشتن بار به باركش كمك مىكرد و اين آيه را تلاوت مىنمود: «اين، سراى آخرت را از آنِ كسانى قرار داديم كه در اين جهان، نه خواهان برترىجويى و نه خواهان فسادند، و فرجام نيك، از آنِ پرهيزگاران است». سپس مىفرمود: «اين آيه در حقّ واليان و مردمان قدرتمند، نازل شده است».