اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٦١ - ١/ ١٤ اركان زمين
٣٢٧. تفسير العيّاشى- به نقل از هِلقام-: از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداوند: «و بر اعراف، مردانى هستند كه هر يك را از سيمايشان مىشناسند» پرسيدم كه: مقصود از «و بر اعراف، مردانى هستند» چيست؟
امام عليه السلام فرمود: «آيا شما كدخدايانى را بر قبيلههايتان نمىگماريد تا نيكوكار و بدكردار ايشان را شناسايى كنند؟».
گفتم: آرى.
فرمود: «ما همان مردانى هستيم كه هر يك را از سيمايشان مىشناسيم».
٣٢٨. مقتضب الأثر- به نقل از ابان بن عمر-: نزد امام صادق عليه السلام بودم كه سفيان بن مصعبِ عبدى وارد شد و گفت: خدا مرا قربان تو گرداند! نظرت در باره آيه شريف: «و بر اعراف، مردانى هستند» چيست؟
فرمود: «آنها جانشينان دوازدهگانه از خاندان محمّدند كه خدا را نمىشناسد، مگر كسى كه ايشان را بشناسد و آنها هم او را بشناسند».
گفت: قربانت گردم! مقصود از اعراف چيست؟
فرمود: «پشتههايى از مُشك است كه پيامبر خدا و اوصياى او بر آنها ايستادهاند و هر كس را از سيمايش مىشناسند».
١/ ١٤ اركان زمين
٣٢٩. امام باقر عليه السلام: همانا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله باب [معرفت] خداست كه جز از آن در نمىآيند و راه اوست كه هر كس آن را بپيمايد، به خداوند عز و جل مىرسد. امير مؤمنان عليه السلام نيز پس از او چنين است و همين طور است هر امام در پِى ديگرى. خداوند عز و جل آنها را اركان