اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٥ - فصل سوم نهى از نشناختن امامان
هنگام، مىگويد: عقيده نيكويى داشتم».
١٩٢. الكافى- به نقل از حارث بن مُغيره-: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: آيا پيامبر خدا فرموده است: «هر كس بميرد و امامش را نشناسد، به مرگ جاهلى مرده است»؟
فرمود: «آرى».
گفتم: جاهليت محض يا جاهليتى كه امامش را نشناسد؟
فرمود: «جاهليت كفر و نفاق و گمراهى».
١٩٣. الكافى- به نقل از ابن ابى يَعفور-: از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه:
«هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، مرگش مرگى جاهلى است»، پرسيدم و گفتم: آيا مقصود، مردن در حال كفر است؟
فرمود: «مردن در حال گمراهى است».
گفتم: پس امروز هم هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، مرگش مرگى جاهلى است؟
فرمود: «آرى».
١٩٤. المحاسن- به نقل از حسين بن ابى العلاء-: از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگ جاهلى مرده است»، سؤال كردم.
فرمود: «آرى، اگر مردم از على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام پيروى مىكردند و عبد الملك بن مروان را رها مىساختند، هدايت مىشدند».
گفتيم: هر كس بميرد و امامش را نشناسد، به مرگ جاهلى مرده است، [يعنى] مرگ در حال كفر؟
فرمود: «نه، مردن در گمراهى».
١٩٥. الاختصاص- به نقل از عمر بن يزيد-: از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه مىفرمايد: «هر كس بدون داشتن امامى بميرد، به مرگى جاهلى مرده است؛ امامى زنده كه بشناسدش».
گفتم: از پدرتان نشنيدم كه اين را فرموده باشد- يعنى امام زنده را-!