اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٣ - فصل چهارم منزلت اهل بيت در روز رستاخيز
٢١٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: من درخت هستم و فاطمه شاخه آن است و على، لقاح (مايه بارورى) آن و حسن و حسين، ميوه آن اند و شيعيان ما برگهاى آن هستند. ريشه اين درخت در فردوس برين قرار دارد و ديگر قسمتهاى آن در ديگر قسمتهاى بهشت است.
٢١٦. مسند ابن حنبل- به نقل از حذيفه-: مادرم از من پرسيد: از چه هنگام پيامبر صلى الله عليه و آله را نديدهاى؟
به او گفتم: از فلان وقت.
او به من ناسزا گفت و دشنامم داد. به او گفتم: رهايم كن. من نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مىروم تا نماز مغرب را با او بگزارم و او را رها نخواهم كرد تا براى من و تو طلب آمرزش كند.
خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدم و نماز مغرب را با ايشان گزاردم و پيامبر صلى الله عليه و آله نماز عشا را هم خواند. ايشان سپس باز گشت و كسى در سر راه با ايشان برخورد و با ايشان زمزمهاى كرد و رفت. من در پى ايشان رفتم. ايشان صداى مرا شنيد و فرمود: «تو كيستى؟».
گفتم: حذيفه.
فرمود: «چه مىخواهى؟».
من ماجرا را باز گفتم. «خداوند، تو و مادرت را بيامرزد!». سپس فرمود: «آيا كسى را كه اندكى پيش بر سر راه من قرار گرفت، ديدى؟».
گفتم: آرى.
فرمود: «او فرشتهاى از فرشتگان بود كه پيش از امشب به زمين فرود نيامده بود و از پروردگار، اذن خواسته بود تا بر من درودى فرستد و مژدهام دهد كه حسن و حسين، سَرور جوانان بهشتى اند و فاطمه بانوى زنان بهشتى است. خداوند، از آنان خشنود باد!».