اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٥٥ - فصل چهارم انتظار دولت اهل بيت
است كه با قائم، در خيمه او باشد. نه؛ بلكه همانند كسى است كه پيشاپيش پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شمشير زند.
١٢٩٤. امام صادق عليه السلام: هر كه دوست دارد از ياران قائم باشد، بايد انتظار كشد و در حالى كه منتظر است، پارسايى و اخلاق نيك را در پيش گيرد. اگر [با چنين حالتى] از دنيا برود و بعد از مرگ او، قائمْ قيام كند، همانند اجر كسى را دارد كه قائم را درك مىكند. پس [در كار و عمل] بكوشيد و منتظر باشيد. گوارايتان باد اى جماعتِ مشمول رحمت!
١٢٩٥. امام جواد عليه السلام- در قنوت خود-: بار خدايا! دوستانت را بر دشمنان ستمگرت پيروز گردان ...؛ همانان كه ... اموال تو را در ميان خود، دست به دست چرخاندند و بندگانت را به بردگى گرفتند و جهان سرزمين تو را- بار خدايا- در كرى و كورى و تاريكى شديد رها كردند. چشمانشان باز است و دلهايشان كور و براى آنان- بار خدايا- بر تو حجّتى نمانده است.
بار خدايا! تو آنان را از عذاب خود، بر حذر داشتى و كيفرت را برايشان روشن ساختى و به فرمانبرداران، وعده احسانت را دادى و پيشاپيش به آنان هشدار دادى.
پس طايفهاى ايمان آوردند- بار خدايا! كسانى را كه ايمان آوردند، در برابر دشمن خود و دشمن دوستانت، تأييد فرما- و آشكار [و پيروز] گرديدند و دعوتگر به سوى حق شدند و پيروى از امام منتظر عدالتگستر را پيشه كردند.
١٢٩٦. امام هادى عليه السلام- در زيارت جامعه-: خدا را و شما را گواه مىگيرم كه من ... به باز آمدن شما ايمان دارم و رجعت شما را تصديق مىكنم و منتظر حكومتِ شما و در آرزوى دولت شما هستم.