اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٠٧ - ٤/ ٣ نماز اهل بيت (عليهم السلام)
گفت: از مدّتها پيش- يا گفت: از فلان وقت- نمازى نخوانده بودم كه از اين نماز- يعنى نماز على عليه السلام- به نماز پيامبر صلى الله عليه و آله، شبيهتر باشد.
٦٩٦. كشف اليقين: [امام على عليه السلام] در جنگ صفّين كه به جنگ و نبرد مشغول بود، در ميانه جنگ، خورشيد را زير نظر داشت. ابن عبّاس به او گفت: يا امير مؤمنان! چه مىكنى؟
فرمود: «مىنگرم كه چه هنگام، زوال ظهر مىشود تا نماز بگزاريم».
ابن عبّاس به ايشان گفت: آيا حالا وقت نماز است؟! جنگ، ما را از نماز باز داشته است.
فرمود: «ما چرا با آنها مىجنگيم؟! ستيز ما با آنها بر سر نماز است».
٦٩٧. امام صادق عليه السلام: على عليه السلام آن قدر ركوع خود را ادامه مىداد كه عرقش روان مىشد، تا جايى كه در عرق خود، گام مىنهاد.
٦٩٨. المناقب، ابن شهرآشوب: روايت شده است: هنگامى كه وقت نماز مىرسيد، رنگ على عليه السلام دگرگون مىشد و به لرزه مىافتاد. به ايشان گفته شد: تو را چه مىشود؟
فرمود: «هنگام [اداى] امانتى رسيده است كه خداوند متعال، آن را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه كرد و آنها از به دوش كشيدنش ابا ورزيدند و آدمى، آن را به دوش كشيد و من با ناتوانىام نمىدانم كه آيا مىتوانم اين بار را به خوبى حمل كنم يا نه».