اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٢٣ - ٣/ ١٠ ياد كردن
فرمود: «بگوييد: اللّهمّ صَلّ عَلى محمّدٍ و عَلى آلِ محمّدٍ كَما صلّيتَ عَلى إبراهيمَ وَ عَلى آلِ إبراهيمَ إنّكَ حَميدٌ مَجيد. اللّهمَّ بارِك على محمّدٍ و على آلِ محمّدٍ كَما باركتَ على إبراهيم وَ على آلِ إبراهيم إنّكَ حَميدٌ مَجيد».
٩٧٤. امام صادق عليه السلام: پدرم از مردى كه به كعبه آويخته بود، شنيد كه مىگويد: اللّهُمَّ صَلّ عَلى محمّدٍ. پدرم به او فرمود: «اى بنده خدا! آن را ناقص مگو و حقّ ما را ضايع مگردان.
بگو: اللّهمَّ صَلّ على محمّدٍ و أهلِ بَيتِه».
٩٧٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه نمازى بخواند و در آن بر من و اهل بيتم صلوات نفرستد، نمازش پذيرفته نمىشود.
٩٧٦. ديوان الشافعى:
اى اهل بيت پيامبر خدا! خداوند، دوستى شما را
در قرآنى كه فرو فرستاده، واجب ساخته است.
در عظمت مقام شما همين بس كه
هر كس بر شما صلوات نفرستد، نمازش درست نيست.
٣/ ١٠ ياد كردن
٩٧٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ مردمى نيستند كه فضيلت على بن ابى طالب را ياد كنند، مگر اين كه فرشتگان، آنها را در ميان مىگيرند و به انجمن آنان ملحق مىشوند و با ايشان