اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٩ - فصل سوم اهل بيت (عليهم اسلام) و مصداق «اهل بيت»
پس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اى على! اين آيه در حقّ تو و دو نوهام و امامانِ از نسل تو، نازل شد».
٥٨. امام حسن عليه السلام: چونآيه تطهير نازل شد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ما را در عبايى خيبرى كه از آنِ امّ سلمه بود، گرد آورد و فرمود: «بار خدايا! اينان، اهل بيت و عترت من اند. پس هر گونه پليدى را از آنها دور كن و كاملًا پاكشان گردان».
٥٩. امام حسن عليه السلام- به هنگام شهادت امام على عليه السلام، در سخنرانىاى پس از حمد و ثناى الهى-: منم فرزند مژدهدهنده و بيم دهنده و فرزند كسى كه با اذن خدا به سوى او فرا مىخواند. منم فرزند آن چراغ پرتو افشان. من از اهل بيتى هستم كه جبرئيل به سوى ما نازل مىشد و از نزد ما اوج مىگرفت. من از اهل بيتى هستم كه خداوند، هر گونه پليدى را از آنها دور كرده و كاملًا پاكشان گردانيده است».
٦٠. امام حسن عليه السلام- در بيان اين سخن خداوند: «خداوند، خواسته است پليدى را تنها از شما اهل بيت بزدايد و شما را كاملًا پاكيزه گرداند»-: چون آيه تطهير نازل شد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله من و برادرم و مادرم و پدرم را گرد آورد و ما و خودش را با عبايى خيبرى كه از آنِ امّ سلمه بود، پوشاند. اين، در خانه امّ سلمه و در روزى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله به خانه او مىرفت. پس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خدايا! اينان، اهل بيت، خاندان و عترت من اند.
پس هر گونه پليدى را از آنها دور كن و كاملًا پاكشان گردان».
امّ سلمه- كه خداوند از او خشنود باد- گفت: اى پيامبر خدا! آيا من هم همراه ايشان زير عبا بيايم؟