اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٦١ - فصل دوم فروتنى اهل بيت
خداوند متعال، همچون بندگان، غذا مىخورد و همچون بندگان مىنشست.
٦٣١. الطبقات الكبرى- به نقل از حمزة بن عبد اللَّه بن عتبه-: پيامبر صلى الله عليه و آله صفاتى داشت كه در زورگويان نبود. اگر سرخ و سياهى او را دعوت مىكرد، مىپذيرفت و گاه كه خرماى به كنار افتادهاى مىيافت، آن را در دهان مىنهاد و تنها از اين مىترسيد كه صدقه باشد. او بر الاغِ كاملًا برهنه سوار مىشد.
٦٣٢. الطبقات الكبرى- به نقل از يزيد بن عبد اللَّه بن قسيط-: اهل صُفّه (سكّونشينان)، جماعتى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله بودند كه خانهاى نداشتند و در زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مسجد مىخوابيدند و چون مأوايى نداشتند، در آن جا به سر مىبردند. پيامبر خدا هنگام شام، آنها را فرا مىخواند و در ميان اصحابش تقسيمشان مىكرد و گروهى از آنها نيز با پيامبر صلى الله عليه و آله شام مىخوردند، تا وقتى كه خداوند، توانگرى را به ارمغان آورد.
٦٣٣. سنن أبى داوود- به نقل از ابو ذر-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در ميان يارانش مىنشست و هر گاه بيگانهاى مىآمد، نمىفهميد كدام پيامبر است تا اين كه مىپرسيد. از پيامبر صلى الله عليه و آله خواستيم كه جايگاهى برايش درست كنيم تا اگر بيگانهاى آمد، او را بشناسد. بدين ترتيب، سكّويى از گِل براى او ساختيم، كه بر آن نشست.
٦٣٤. سنن ابن ماجة- به نقل از ابو مسعود-: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و هنگام صحبت