اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٢١ - سخنى در باره وجوب معرفت امام عصر و هشدار در باره عدم معرفت او
ايشان، دوران جاهليت است، بدين معنا كه پيش از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله، به دليل تحريفى كه در اديان آسمانى پديد آمده بود، مردم، راهى براى شناخت حقايق هستى نداشتند و آنچه به نام دين بر جوامع مختلف بشر حكومت مىكرد، چيزى جز خرافات و موهومات نبود. در واقع، اديان تحريف شده و عقايد موهوم، ابزارهايى براى سلطه زر و زور بر انسان شده بودند و اين، واقعيتى است كه تاريخ قبل از اسلام نيز آن را تأييد مىكند.
بعثت مبارك پيامبر صلى الله عليه و آله، آغاز عصر علم بود. اساسىترين مسئوليت ايشان، مبارزه با خرافات و تحريفات و روشن كردن حقايق براى مردم بود. او خود را براى مردم، همچون پدرى مىدانست كه آنان را مىپرورانَد و آموزش مىدهد. ايشان مىفرمود:
إنَّما أنَا لَكُم مِثلُ الوالِدِ اعَلِّمُكُم.[٤٠٠]
در واقع، من براى شما همچون پدرى هستم كه به شما مىآموزم.
پيامبر خدا، نبوّت خود را پديدهاى منطبق با موازين عقلى و علمى معرّفى مىكرد كه اگر دانشمندان، در صدد شناخت آن بر آيند، مىتوانند به سادگى راستگويىاش را در باره ارتباط او با مبدأ هستى درك كنند.
«وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَ.[٤٠١]
كسانى كه به ايشان علم داده شده، آنچه را از سوى پروردگارت بر تو نازل شده، حق مىدانند».
پيامبر صلى الله عليه و آله نيز مردم را از پيروى هر آنچه علم، آن را تأييد نمىكند، به شدّت بر حذر مىداشت و اين آيه را براى آنان تلاوت مىفرمود:
[٤٠٠]. مسند ابن حنبل: ج ٣ ص ٥٣ ح ٧٤١٣، سنن النسائى: ج ١ ص ٣٨، سنن ابن ماجة: ج ١ ص ١١٤ ح ٣١٣، الجامع الصغير: ج ١ ص ٣٩٤ ح ٢٥٨٠.
[٤٠١]. سبأ: آيه ٦.