اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧١ - ٢/ ١٣ عبد اللَّه بن جعفر
٢/ ١٣ عبد اللَّه بن جعفر
٣٨. المستدرك على الصحيحين- به نقل از عبد اللَّه بن جعفر بن ابى طالب-: چون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ديد كه رحمت فرو مىآيد، فرمود: «بگوييد پيش من بيايند. بگوييد پيش من بيايند».
صفيّه گفت: چه كسى، اى پيامبر؟
فرمود: «اهل بيتم: على، فاطمه، حسن و حسين را».
آنها را [خبر كردند و به همراه] آوردند. پيامبر صلى الله عليه و آله عباى خود را بر آنها افكند و سپس دو دست خود را بلند كرد و فرمود: «خدايا! اينان، خاندان من اند. پس بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست» و خداوند، آيه: «خداوند، خواسته است پليدى را تنها از شما اهل بيت بزدايد و شما را كاملًا پاكيزه گرداند» را نازل كرد.
٣٩. تفسير الثعلبى- به نقل از عبد اللَّه بن جعفر طيّار-: چون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ديد كه رحمت از آسمان فرو مىآيد، فرمود: «چه كسى مىگويد بيايند؟» (دو بار).
زينب گفت: من، اى پيامبر خدا!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بگو على، فاطمه، حسن و حسين، پيش من بيايند».
آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله، حسن عليه السلام را در دست راست و حسين عليه السلام را در دست چپ و على و فاطمه عليهما السلام را در برابر خود نشاند و سپس آنها را با كساى خيبرى پوشاند و سپس فرمود: «خدايا! هر پيامبرى خاندانى دارد و اينان، خاندان من اند».
پس خداوند عز و جل آيه: «خداوند، خواسته است كه پليدى را تنها از شما اهل بيت بزدايد» را نازل نمود. زينب گفت: اى پيامبر خدا! آيا من با شما زير كسا بيايم؟
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در جاى خود باش. تو به خواست خدا به سوى درستى، روانى».