اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٥٣ - فصل يكم ايثار اهل بيت
اشتهايشان به آن غذا و گذشتن از آن و بخشيدنش به آنان. «بينوا»، بينوايى از مسلمانان بود. «يتيم»، يتيمى از مسلمانان بود و «اسير»، اسيرى از مشركان بود. هر گاه على عليه السلام آنها را اطعام مىكرد، مىفرمود: «ما فقط براى خشنودى خداوند، شما را اطعام مىكنيم. از شما نه پاداشى مىخواهيم و نه سپاسى». به خدا سوگند، اين را براى آنها نگفتند و در دلشان پنهان داشتند و خداوند از نهفتههاى دل آنها خبر داده است كه آنها مىگفتند: ما از شما پاداشى نمىخواهيم تا با آن، هزينه ما را بپردازيد و نه سپاسى كه با آن ما را بستاييد؛ بلكه ما شما را به خاطر خدا و گرفتن پاداش او، اطعام مىكنيم.
٦٢٣. مجمع البيان- به نقل از ابن عبّاس-: على بن ابى طالب عليه السلام كار آب دادن شب تا صبح نخلستانى را پذيرفت تا در برابر آن، قدرى جو بگيرد. چون صبح شد و جو را گرفت، يك سوم آن را آرد كرد و از آن حريرهاى فراهم آوردند تا بخورند. چون پختن آن تمام شد، مسكينى آمد و آنها طعام را به او دادند و يك سومِ دوم را پختند و چون پختن آن تمام شد، يتيمى آمد و غذا خواست و او را اطعام كردند و سپس يك سومِ آخر را پختند و چون پختن آن تمام شد، اسيرى از مشركان آمد و غذا خواست و اين بار، او را اطعام كردند و روزشان را به گرسنگى سپرى نمودند.
٦٢٤. شواهد التنزيل- به نقل از ابن عبّاس، در باره آيه شريف: «و هر چند خود، نيازمندى داشته باشند، [ديگران را] بر خود ترجيح مىدهند»-: اينآيه در حقّ على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام نازل شده است.
٦٢٥. الأمالى، طوسى- به نقل از ابو هريره-: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از گرسنگى ناليد. پيامبر صلى الله عليه و آله، كسى را به خانههاى همسرانش فرستاد و آنها در پاسخ گفتند: جز آب، در خانه يافت نمىشود. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «چه كسى اين مرد را امشب