اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٦٩ - ٣/ ١ دوستى
فصل سوم: عناوين حقوق اهل بيت
٣/ ١ دوستى
قرآن
«بگو: من به ازاى آن [رسالتْ]، از شما مزدى نمىخواهم، مگر دوستى كردن با خويشاوندان و هر كس نيكى به جاى آورد، براى او در ثواب آن، خواهيم افزود. قطعاً خدا آمرزنده و قدردان است».
«بگو: هر مزدى كه از شما خواستم، از آنِ خودتان است. مزد من، جز بر خدا نيست و او بر هر چيزى گواه است».
«بگو: براى اين [رسالت]، مزدى از شما نمىخواهم، مگر كسى كه بخواهد راهى به سوى پروردگارش در پيش گيرد».
حديث
٨٧٥. امام صادق عليه السلام: انصار، نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا! ما مردمى گمراه بوديم و خداوند به واسطه تو ما را راهنمايى كرد و تنگدست بوديم و خدا به بركت وجود تو توانگرمان ساخت. بنا بر اين، از دارايىهاى ما هر چه مىخواهى، از ما بخواه تا به تو بدهيم.
پس خداوند عز و جل اين آيه را فرو فرستاد: «بگو: من به ازاى آن، از شما مزدى نمىخواهم، مگر دوستى كردن با خويشاوندان». در اين هنگام، امام صادق عليه السلام دستش را به طرف آسمان بالا برد و چندان گريست كه محاسنش تر شد و فرمود: «سپاس، خداى را كه به