اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٧١ - ٣/ ١ دوستى
ما برترى بخشيد».
٨٧٦. صحيح البخارى- به نقل از ابن عبّاس، در باره آيه شريف: «جز دوستى كردن با خويشاوندان»-: سعيد بن جبير گفت: [مقصود]، خويشاوندان خاندان محمّد صلى الله عليه و آله اند.
٨٧٧. فضائل الصحابة، ابن حنبل- به نقل از ابن عبّاس-: چون آيه: «بگو: من براى اين از شما مزدى نمىخواهم، جز دوستى كردن با خويشاوندان» نازل شد، گفتند: اى پيامبر خدا! اين خويشاوندان تو كه دوستى آنان بر ما واجب گشته است، چه كسانى هستند؟
فرمود: «على و فاطمه و دو پسر او».
٨٧٨. الدرّ المنثور- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: « «من به ازاى اين از شما مزدى نمىخواهم، جز دوستى كردن با خويشاوندان»، به اين است كه مرا با اهل بيتم پاس داريد و آنها را به خاطر من دوست بداريد».
٨٧٩. حلية الأولياء- به نقل از جابر-: باديهنشينى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى محمّد! اسلام را به من بشناسان.
پيامبر خدا فرمود: «گواهى مىدهى كه معبودى جز خداى يگانه و بىانباز نيست و محمّد، بنده و فرستاده اوست».
باديهنشين گفت: براى اين كار، مزدى هم از من مىخواهى؟
فرمود: «نه، «مگر دوستى با خويشاوندان»».
گفت: خويشاوندان خودم، يا خويشاوندان تو؟
فرمود: «خويشاوندان من».
باديهنشين گفت: بيا تا با تو بيعت كنم. لعنت خدا بر كسى كه تو و خويشاوندانت