اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨٥ - ٣/ ١ آموزش پيامبر
٥٤٣. امام على عليه السلام: چنين نبود كه همه اصحاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از ايشان بپرسند و براى فهم آن، كنجكاوى نمايند. حتّى دوست داشتند باديهنشين و غريبى از راه برسد و از ايشان بپرسد تا آنان بشنوند؛ ولى در اين باب چيزى بر من نگذشت، مگر اين كه از ايشان پرسيدم و آن را حفظ كردم.
٥٤٤. امام على عليه السلام- در پاسخ يكى از اصحابش از قبيله كلب، كه گفت: اى امير مؤمنان! خداوند به تو علم غيب عطا فرموده است، پس از آن كه خندهاى كرد-: اى مرد كلبى! آنچه گفتم، علم غيب نيست؛ بلكه آموختنى است از صاحب دانش. دانش غيب، منحصر است به دانستن وقت قيامت و آنچه خداوند سبحان در گفتارش شمرده است: «خداست كه مىداند قيامت چه وقت مىآيد. اوست كه باران مىباراند و از آنچه در رحِمهاست، آگاه است و هيچ كس نمىداند فردا چه چيز به دست خواهد آورد و كسى نمىداند در كدام زمين خواهد مرد ...». پس خداوند سبحان مىداند آنچه در رحِمهاست، پسر است يا دختر، زشت است يا نيكو، بخشنده است يا بخيل، بدبخت است يا نيكبخت، و مىداند چه كسى هيزمِ آتش دوزخ و چه كسى در بهشت با پيامبران همراه است. پس اينها- كه شمرده شد-، علم غيب است كه هيچ كس آن را نمىداند، مگر خدا؛ ليكن جز اينها علمى هست كه خداوند به پيامبر خود آموخت و او هم به من ياد داد و دعا نمود كه سينه من آن را نگاه دارد و دندههايم احاطهاش نمايد.
٥٤٥. امام على عليه السلام- در توصيف خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله-: خاندان پيامبر، جايگاه راز او (خدا) و پناه فرمان او و خزانه دانش او و مرجع حكمتهاى او و حافظان كتابهاى اويند و مانند كوههايى براى دين او (پيامبر صلى الله عليه و آله) اند. پيامبر صلى الله عليه و آله به كمك آنها پشتش را راست كرد و لرزش بدنش را زايل نمود.