اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٩٥ - فصل يكم سختكوشى در عمل
آزمنديد و به دامن آن، چنگ افكندهايد.
اى گروه اصحاب من! دنيا سراى گذر است و آخرت، سراى ماندن. پس، از گذرگاه خود براى قرارگاهتان توشه بر گيريد و پردههاى خود را در پيشگاه كسى كه رازهايتان بر او پوشيده نيست، مَدَريد و دلهاى خود را از دنيا بيرون كنيد، پيش از آن كه كالبدهايتان از آن بيرون رود.
٨٢٢. مشكاة الأنوار- به نقل از عمرو بن سعيد بن هلال-: من و گروهى به خدمت امام باقر عليه السلام رسيديم. ايشان فرمود: «شما نمونه ميانه باشيد، كه تندرونده، به سوى شما بر مىگردد و واپس مانده، به شما مىپيوندد. اى شيعه خاندان محمّد! عمل كنيد[١٣٨٩] كه به خدا سوگند، ميان ما و خدا هيچ خويشاوندى و ما را بر خداوند، حجّتى نيست و جز با طاعت، به خداوند، نزديك نتوان شد. كسى كه فرمانبردار [خدا] باشد، ولايت ما او را سود مىبخشد و كسى كه نافرمان باشد، ولايت ما او را سودى نمىبخشد».
ايشان سپس رو به ما كرد و فرمود: «مغرور نشويد و [در كار و عمل]، سستى مورزيد».
من گفتم: نمونه ميانه چيست؟
فرمود: «نمىبينيد كه وقتى وارد بر خانوادهاى مىشويد، به طرف وسط جايگاه مىرويد وآن را ترجيح مىدهيد».
٨٢٣. الكافى- به نقل از جابر-: امام باقر عليه السلام به من فرمود: «اى جابر! آيا كسى را كه ادّعاى تشيّع مىكند، همين كافى است كه دَم از محبّت ما خاندان زَنَد؟! به خدا سوگند، شيعه ما نيست، مگر آن كسى كه از خدا پروا كند و او را فرمان برد.
اى جابر! اينان شناخته نمىشوند، مگر با فروتنى و خشوع و امانتدارى و بسيار به ياد خدا بودن و روزهدارى و گزاردن نماز و نيكى به پدر و مادر و رسيدگى به همسايگان تهىدست و مستمند و بدهكاران و يتيمان، و راستگويى و تلاوت قرآن و در باره مردمْ چيزى جز خوبى نگفتن و اين كه در همه چيز، امانتدارِ معاشران خود باشند».
[١٣٨٩]. در نسخه بحار الأنوار،« بدانيد» آمده است.