اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩٧ - ٤/ ٢ سختكوشى اهل بيت (عليهم السلام) در عبادت
«آيا او از ميان كودكانِ خويشانت، تنها به تو چنين گفت و با تو چنين كرد؟».
امام باقر عليه السلام فرمود: «آرى».
[امام زين العابدين عليه السلام فرمود:] «ما از آنِ خداييم. او قصد سويى به تو نكرده است؛ امّا [به سبب شناساندن ارج تو] در خون تو كوشيده است».
امام زين العابدين عليه السلام به جابر اجازه داد. او وارد شد و امام عليه السلام را در محرابش ديد كه عبادت، او را فرسوده است. امام عليه السلام برخاست و با گرمى از حال او پرسش كرد و او را در كنار خود نشاند. جابر به ايشان روى كرد و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! آيا نمىدانيد كه خداوند، بهشت را براى شما و دوستداران شما آفريده و آتش را براى بدخواهان و دشمنان شما خلق كرده است؟! پس اين همه تلاش كه خود را بدان ملزم كردهاى، چيست؟
امام زين العابدين عليه السلام به او فرمود: «اى صحابى پيامبر خدا! آيا نمىدانى كه خداوند، گناهان گذشته و آينده نياى مرا بخشوده بود؛ ولى پيامبر صلى الله عليه و آله، سختكوشى در راه خدا را كنار ننهاد و همچنان عبادتش مىكرد- پدر و مادرم فداى او باد- تا آن كه ساق و كف پاهايش ورم كرد؟ به ايشان صلى الله عليه و آله گفته شد: آيا چنين مىكنى و حال آن كه خداوند، گناهان گذشته وآيندهات را بخشوده است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله پاسخ فرمود:" آيا بندهاى شكرگزار نباشم؟!"».
چون جابر به امام زين العابدين عليه السلام نگريست و ديد كه سخن او در منصرف كردن امام از سختكوشى و اعمال طاقتفرسا و راضى كردن ايشان به ميانهروى سودى ندارد، به ايشان گفت: اى فرزند پيامبر خدا! خود را حفظ كن كه تو از خاندانى هستى كه در پرتو وجود آنها بلا دفع مىشود و سختى [و مشقّت] برطرف مىگردد و آسمان از براى ايشان باران مىبارد.
امام عليه السلام فرمود: «اى جابر! من همچنان بر شيوه پدر و نياى خود خواهم بود و آن دو- كه درودهاى خدا بر آن دو باد- را الگوى خود مىدانم تا ديدارشان كنم».
جابر، روى به حاضران كرد و گفت: به خدا سوگند، من در ميان فرزندان پيامبران، همچون على بن الحسين (زين العابدين) نديدهام، مگر يوسف بن يعقوب عليه السلام. به خدا سوگند، ذريّه على بن الحسين عليه السلام از ذريّه يوسف بن يعقوب برترند. از آنهاست كسى