اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٩١ - ٣/ ٣ ولايت
٣/ ٣ ولايت
٩١٩. المستدرك على الصحيحين- به نقل از زيد بن ارقم-: چون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از حَجّة الوداع باز گشت و در غدير خُم فرود آمد، دستور داد زير درختها را از خار و خاشاك جارو كردند .... سپس فرمود: «همانا خداوند، مولاى من است و من ولىّ هر مؤمنى هستم». آن گاه دست على عليه السلام را گرفت و فرمود: «هر كه من ولىّ اويم، اين، ولىّ اوست. بار خدايا! دوستدار او را دوست بدار و دشمنش را دشمن».
٩٢٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه دوست دارد چون من زندگى كند و مانند من بميرد و به همان بهشتى كه پروردگارم مرا وعده داده است، وارد شود، پس بايد ولايت على بن ابى طالب و وارثان پاك او را كه پس از من، امامان هدايتگر و چراغهاى تاريكىها هستند، بپذيرد؛ زيرا آنان هرگز شما را از راه راست به كجراهه گمراهى نمىكشانند.
٩٢١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه مىخواهد چون من زندگى كند و مانند من بميرد و به بهشت برينى كه پروردگارم، خداى يكتا با دست [قدرت] خود، آن را نشانده است، وارد شود، بايد ولايت على بن ابى طالب را بپذيرد و با دوست او دوستى كند و با دشمنش دشمنى ورزد و در برابر اوصياى پس از او، گردن نهد؛ زيرا آنان عترت من و از گوشت و خون من هستند. خداوند، فهم و دانش مرا به آنان عطا نموده است.
به خدا شِكوه مىكنم از دست امّتم كه فضيلت ايشان را منكر مىشوند و حرمت