اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٩٧ - فصل يكم سختكوشى در عمل
گفتم: اى پسر پيامبر خدا! امروزه ما هيچ كس را با اين صفات سراغ نداريم.
فرمود: «اى جابر! زنهار كه عقايد [باطل] گوناگون، تو را به بيراهه بكشاند! آيا همين بس است كه فردى بگويد: من على را دوست دارم و او را ولىّ خود مىدانم؛ امّا با اين حال، در كار [آخرت] كوشا نباشد؟! اگر بگويد: من پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را دوست دارم- پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه بهتر از على عليه السلام است-؛ امّا از روش او پيروى نكند و به سنّت وى رفتار ننمايد، محبّتش به پيامبر، او را هيچ سودى نمىرساند. پس، از [كيفرِ] خدا بترسيد و براى [رسيدن به] آنچه نزد خداست، كار كنيد. خدا با هيچ كس خويشاوندى ندارد. محبوبترينِ بندگان نزد خداى عز و جل [و گرامىترين آنان در پيشگاه او] پرهيزگارترين و فرمان بردارترينِ آنان است.
اى جابر! به خدا سوگند كه جز با طاعت، به خداى- تبارك و تعالى- نزديك نتوان شد و ما بَراتِ آزادى [از دوزخ، براى كسى] نداريم و هيچ كس را بر خداوند، حجّتى نيست. هر كه فرمانبردار خدا باشد، همو دوست ماست و هر كه نافرمانى خدا كند، همو دشمن ماست و ولايت و دوستى ما، جز با عمل و پارسايى به دست نمىآيد».
٨٢٤. امام باقر عليه السلام: ما را با پارسايى [خود]، يارى رسانيد؛ زيرا هر كس از شما خداى عز و جل را با پارسايى ديدار كند، او را نزد خداوند، گشايش است و خداى عز و جل مىفرمايد: «و آنها كه از خدا و پيامبر فرمان برند، در زمره كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته است، [يعنى] با پيامبران و صدّيقان و شهيدان و شايستگان اند و آنان چه نيكو همدمان اند!».
پيامبر صلى الله عليه و آله از ماست و صدّيق و شهيدان و شايستگان [نيز] از مايند.
٨٢٥. امام باقر عليه السلام- به فضيل-: دوستان ما را كه ديدى، از جانب ما سلام برسان و به ايشان بگو: من مىگويم: در نزد خدا از دست من براى شما كارى ساخته نيست، جز اين