اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩٣ - ٤/ ٢ سختكوشى اهل بيت (عليهم السلام) در عبادت
٦٧٤. المناقب، ابن شهرآشوب- به نقل از حسن بصرى-: در ميان اين امّت، عابدتر از فاطمه نبوده است. او آن قدر [براى عبادت] مىايستاد كه دو پايش ورم مىكرد.
٦٧٥. تاريخ الطبرى- به نقل از عبد اللَّه بن زبير، چون خبر شهادت امام حسين عليه السلام را شنيد-:
هان! به خدا سوگند، او را كشتند؛ كسى را كه در شب، زمانى دراز به عبادت مىايستاد و در روز، فراوان روزه مىگرفت!
٦٧٦. تاريخ اليعقوبى: به على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام گفته شد: فرزندان پدر تو، چه اندك اند! فرمود: «شگفت از آن كه خودِ من، چگونه براى او زاده شدم! او در شبانهروز، هزار ركعت نماز مىگزارد. پس كِى به زنان مىرسيد؟!».
٦٧٧. امام صادق عليه السلام: على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام در عبادت، سختكوش بود، روزش را روزه مىداشت و شبش را به عبادت مىايستاد. پس اين كار به پيكر او آسيب رساند. به او گفتم: اى پدر! اين همه تلاش براى چه؟ فرمود: «به درگاه خدايم اظهار محبّت مىكنم. شايد مرا به خود، نزديك كند».
٦٧٨. امام صادق عليه السلام: على بن الحسين عليه السلام هنگامى كه كتاب على عليه السلام را ستاند، در آن نگريست و فرمود: «چه كسى چنين توانى دارد؟ چه كسى چنين توانى دارد؟». على بن الحسين عليه السلام از آن پس بِدان عمل مىكرد و هر گاه براى نماز بر مىخاست، رنگش دگرگون مىشد تا آن جا كه در چهرهاش نمايان مىگشت و هيچ كس در ميان