اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٦٥ - فصل هشتم رفتار اهل بيت با خدمت گزاران
دارم كه بر تو برترى يابم؛ چرا كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود:" آنها را از آنچه خود مىپوشيد، بپوشانيد و از آنچه خود مىخوريد، بخورانيد"».
امام عليه السلام آن گاه پيراهن را پوشيد و دستش را كه در آستين بود، دراز كرد و آستين از انگشتان او افزون بود. امام عليه السلام به جوان فروشنده گفت: «اين اضافه را قطع كن» و او قطع كرد.
جوان گفت: بگذار آن را پسدوزى كنم، اى شيخ!
امام عليه السلام فرمود: «بگذار همان طور باشد كه روزگار، بسى شتابانتر مىگذرد».
٧٨٣. المناقب، كوفى- به نقل از بكر بن عبد اللَّه مزنى-: على عليه السلام غلامش را صدا كرد و او پاسخ ايشان را نداد. امام عليه السلام بيرون آمد و ناگهان او را كنارِ در يافت. به او فرمود: «چه چيز موجب شد پاسخ مرا ندهى؟ مگر صداى مرا نشنيدى؟».
گفت: چرا، شنيدم؛ ولى سستى كردم و خود را از كيفرِ تو در امان مىديدم.
فرمود: «سپاس، خداى را كه مرا از كسانى قرار داد كه خَلقش از او در امان اند.
برو كه در راه خدا آزادى».
٧٨٤. نثر الدرّ- به نقل از انَس-: نزد حسين عليه السلام بودم كه كنيزكى با دسته گلى در دست وارد شد و با آن به امام عليه السلام درود فرستاد. امام عليه السلام به او فرمود: «تو در راه خدا آزادى».
من گفتم: او با يك دسته گل كه هيچ اهمّيتى ندارد، به تو درود مىفرستد و تو او را آزاد مىكنى؟!
فرمود: «خداوند، ما را چنين تربيت كرده و فرموده است: «چون شما را به درودى نواختند، به درودى بهتر از آن يا همانند آن، پاسخ گوييد» و بهتر از آن دسته گل، آزاد كردن او بود».
٧٨٥. امام صادق عليه السلام: در نامه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمده است: «هر گاه خدمتگزارانتان را به كارى