اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٥ - ١ عصمت اهل بيت عليهم السلام
باطل، از پيش رو و از پشت سر آن، به سويش نمىآيد. وحى [نامهاى] است از حكيمى ستوده».
پيام روشن «همتايىِ اهل بيت با قرآن» در حديث ثقلين، عصمت اهل بيت عليهم السلام است؛ زيرا:
اوّلًا، فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله در باره تمسّك به «اهل بيت» در كنار «قرآن»، به معناى وجوب اطاعت از آنان است و اگر اهل بيت مانند قرآن، مصون از خطا نباشند، وجوب فرمانبرى از آنان غير قابل توجيه است.
امام على عليه السلام در تبيين اين برهان و در باره وجوب اطاعت از اولو الامر مىفرمايد:
إنَّما أمَرَ بِطاعَةِ أولى الأمرِ[٦٣٦] لأنَّهُم مَعصومونَ مُطَهَّرونَ، لا يَأمُرونَ بِمَعصِيَتِهِ.[٦٣٧]
خداوند به فرمانبرى از اولو الأمر دستور داده است، به اين جهت كه آنان [از گناه و خطا] مبرّا و پاك اند و به گناه، دستور نمىدهند.
ثانياً، عدم مصونيت اهل بيت عليهم السلام از خطا، پيوستگى آنان با قرآن را مخدوش مىسازد، در حالى كه حديث ثقلين، با صراحت، پيوستگى و جداناپذيرى قرآن و اهل بيت را اعلام نموده است. شيخ مفيد، در اين باره مىگويد:
اين، موجب پاكى آنان از گناه و مانع از دچار شدن آنها به غفلت و فراموشى است؛ زيرا اگر از آنها، نافرمانى سر بزند و يا در احكام، سهو كنند، از قرآن، در چيزى كه برهان، آن را اثبات كرده است (عصمت)، جدا شدهاند.[٦٣٨]
بنا بر اين، حديث ثقلين، دليل ديگرى است بر عصمت اهل بيت و مصونيت آنان از گناه و اشتباه در كنار آيه تطهير و احاديثى كه در تبيين طهارت اهل بيت عليهم السلام،
[٦٣٦]. اشاره است به آيه\i« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»\E( نساء: آيه ٥٩).
[٦٣٧]. الخصال: ص ١٣٩ ح ١٥٨، علل الشرائع: ص ١٢٣ ح ١.
[٦٣٨]. المسائل الجاروديّة: ص ٤٢.