اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٩٥ - ٣/ ٣ ولايت
دست اوست، اگر در روز قيامت، بندهاى با عملِ هفتاد پيامبر حاضر شود، خداوند، آنها را از او نپذيرد، مگر اين كه با ولايت من و ولايت اهل بيتم خدا را ديدار كند.
٩٢٦. امام على عليه السلام: از اين امّت، كسى با خاندان محمّد صلى الله عليه و آله سنجيده نمىشود و كسانى كه از نعمت آنان برخوردار بودند، با آنها برابر نيستند. آنان (خاندان محمّد) بنياد دين و تكيهگاه يقين اند. تند رونده، به سوى ايشان بر مىگردد و وا پس مانده، به آنان ملحق مىشود. ويژگىهاى حقّ ولايت [و امامت]، در آنهاست و بس، و وصيّت و وراثت، منحصر به آنان است.
٩٢٧. امام على عليه السلام: ما را بر عهده مردم، حقّ فرمانبرى و ولايت است و براى اين كار، از خداوند سبحان، پاداش نيك خواهند گرفت.
٩٢٨. امام باقر عليه السلام: اسلام بر پنج پايه استوار شده است: نماز خواندن، زكات دادن، گرفتن روزه ماه رمضان، گزاردن حجّ خانه خدا و پذيرشِ ولايت ما اهل بيت.
٩٢٩. امام باقر عليه السلام: خداوند عز و جل، اهل بيت پيامبر خود را پاك گردانيد و مزد رسالت را دوستى با ايشان قرار داد و ولايت را براى آنان مقرّر داشت و ايشان را اوصيا و دوستان او قرار داد كه پس از وى در ميان امّتش پايدارند. پس- اى مردم- در آنچه گفتم، بينديشيد كه خداوند عز و جل، ولايت و طاعت و دوستى خود را در او نهاده و وى را استنباط كننده علمش و حجّتهايش گردانيده است. بنا بر اين، فقط او را بپذيريد و تنها به او تمسّك جوييد تا به واسطه او نجات يابيد و در روز قيامت، حجّت داشته باشيد. راه پروردگارتان عز و جل، جز به واسطه آنان پيموده نمىشود و هيچ ولايتى جز به واسطه آنان به خداى عز و جل نمىپيوندد. هر كه چنين كند، بر خداوند است كه او را گرامى بدارد و عذابش نكند و هر كه با چيزى جز آنچه خداوند عز و جل بدان فرمان داده،