اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤١ - ١/ ٨ حيات دانش
٤٧٨. امام باقر عليه السلام: درختى كه ريشه آن، پيامبر خدا و شاخه آن، امير مؤمنان على عليه السلام و نوشاخههاى آن، فاطمه دخت محمّد صلى الله عليه و آله است و ميوههاى آن، حسن و حسين اند، درخت نبوّت است كه روييده رحمت و كليد حكمت و معدن دانش و جايگاه رسالت و مكان آمد و شدِ فرشتگان و موضع سر و سپرده خداوند و امانتى است كه بر آسمانها و زمين عرضه شده و حرم بزرگ خدا و بيت و حرم قديم اوست.
٤٧٩. امام صادق عليه السلام: چون ظهر مىشد، على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام نماز مىگزارْد و دعا مىكرد و پس از آن بر پيامبر صلى الله عليه و آله چنين درود مىفرستاد: «خدايا! درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد كه درخت نبوّت و جايگاه رسالت و مكان آمد و شدِ فرشتگان و معدن دانش و معرفت و اهل بيت وحى اند».
١/ ٨ حيات دانش
٤٨٠. امام على عليه السلام- در سخنرانىاى در توصيف خاندان محمّد صلى الله عليه و آله-: آنان، حيات دانش و مرگ نادانى اند. خردمندى ايشان، خبر از علم آنان مىدهد و ظاهرشان حكايت از باطنشان دارد و سكوتشان پرده از حكمت گفتارشان بر مىگيرد. آنها مخالف حق نيستند و در آن با يكديگر اختلاف نمىكنند.
٤٨١. امام على عليه السلام: بدانيد هرگز به راه راست پى نخواهيد برد تا كسى را كه آن را وا گذاشته، بشناسيد و هرگز به پيمان قرآن وفا نمىكنيد تا كسى را كه نقض پيمان كرده،