اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩٥ - ٣/ ٤ كتاب امام على (ع)
٥٦٢. امام باقر عليه السلام: در كتاب على عليه السلام، هر چه بدان نياز افتد، حتّى خراش و ديه آن و خراش ناشى از خارِش، هست.
٥٦٣. امام باقر عليه السلام: پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: «آنچه را بر تو املا مىكنم، بنويس».
[پدرم] گفت: اى پيامبر خدا! بيم دارى چيزى را فراموش كنم؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از فراموشى تو نمىترسم، كه من به درگاه خداوند، دعا كردهام كه حافظه تو را قوى گرداند و از فراموشى بر كنارت دارد! ليكن براى شريكهاى خود بنويس».
على عليه السلام گفت: شريكان من، چه كسانى هستند، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «آن فرزندان تو كه امام اند. به بركت وجود آنهاست كه بر امّت من باران مىبارد و در پرتو وجود آنها دعايشان مستجاب مىگردد و خداوند به سبب آنها بلا را از امّتم مىگرداند و به بركت وجود آنها از آسمان رحمت مىبارد و اين، نخستين ايشان است» و با دست به حسن عليه السلام اشاره كرد. سپس به حسين عليه السلام اشاره كرد و فرمود: «فرزندان او، امام اند».
٥٦٤. رجال النجاشى- به نقل از عذافر صيرفى-: به همراه حكم بن عتيبه در خدمت امام باقر عليه السلام بوديم. حكم بن عتيبه از امام عليه السلام- كه براى ايشان جايگاه ارجمندى قائل بود- سؤال مىكرد، تا اين كه در يك مورد با هم اختلاف كردند.
امام باقر عليه السلام فرمود: «فرزندم! برخيز و كتاب على عليه السلام را بياور».
فرزند امام، كتابِ نوشته شده بزرگى را براى ايشان آورد. امام عليه السلام آن را گشود و بدان مىنگريست تا مسئله مورد نظر را از آن بيرون آورد. امام باقر عليه السلام سپس فرمود:
«اين، دستخطّ على عليه السلام و املاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است» و به حَكَم رو كرد و فرمود:
«اى ابو محمّد! تو و سلمه و ابو مقدام، به هر كجا كه برويد،- به خدا سوگند- نزد