و دشمن افراطى و من به پيشگاه خداى- تبارك و تعالى- اعلام بيزارى مى‌كنم از كسى كه در باره ما غلو كند و ما را از حدّمان فراتر برد، همان گونه كه عيسى بن مريم عليه السلام از نصارا بيزارى جست". خداوند متعال فرموده است: «و [ياد كن‌] هنگامى را كه خدا فرمود: اى عيسى بن مريم! آيا تو به مردم گفتى: من و مادرم را همچون دو خدا به به جاى خداوند بپرستيد؟ گفت: منزّهى تو! مرا نزيبد كه [در باره خويشتن،] چيزى را كه حقّ من نيست، بگويم. اگر آن را گفته بودم، قطعاً آن را مى‌دانستى. آنچه در نفْس من است، تو مى‌دانى و آنچه در ذات توست، من نمى‌دانم، چرا كه تو خود، داناى رازهاى نهانى. من جز آنچه را بِدان فرمانم دادى، به آنان نگفتم، [گفته‌ام‌] كه: خدا، پروردگار من و پروردگار خود را عبادت كنيد و تا وقتى در ميانشان بودم، بر آنان گواه بودم. پس چون روح مرا گرفتى، تو خود بر آنان، نگهبان بودى و تو بر همه چيز، گواهى» و فرموده است: «مسيح از اين كه بنده خدا باشد، هرگز امتناع نمى‌ورزد و فرشتگان مقرّب نيز [امتناع ندارند]» و فرموده است: «مسيح پسر مريم، جز پيامبرى نبود كه پيش از او [نيز] پيامبرانى آمده بودند و مادرش زنى بسيار راستگو بود. هر دو غذا مى‌خوردند»؛ يعنى: هر دو، قضاى حاجت مى‌كردند. پس هر كه براى پيامبران، ادّعاى ربوبيّت و براى امامان، ادّعاى ربوبيّت يا نبوّت و براى غير امامان، ادّعاى امامت كند، ما در دنيا و آخرت از او بيزاريم».

١٣٢٣. امام رضا عليه السلام‌- در دعاى خود مى‌فرمود-: بار خدايا! من [به خودىِ خود] فاقد حركت و نيرويم؛ زيرا هيچ توان و نيرويى جز از سوى تو نيست. بار خدايا! من از كسانى كه در حقّ ما چيزى را ادّعا مى‌كنند كه سزاوار ما نيست، به درگاه تو بيزارى مى‌جويم. بار خدايا! من از كسانى كه در باره ما مطالبى مى‌گويند كه ما خود در حقّ خويش نگفته‌ايم، به درگاه تو اعلام بيزارى مى‌كنم. بار خدايا! آفريدگار، تويى و فرمان‌روا تو. تنها تو را مى‌پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم. بار خدايا! تويى آفريدگار ما و آفريدگار پدران نخستين و پدران آخرين ما. بار خدايا! ربوبيّت، سزاوار كسى جز تو نيست و الوهيّت، شايسته كسى جز تو نيست. پس لعن خود را نثار نصارا كن كه عظمت تو را پايين آوردند و لعن خود را نثار ديگر مردمانى كن كه اعتقادى همچون آنان دارند.

بار خدايا! ما بندگان تو و زاده بندگان تو هستيم. نه مالك سود و زيانى در حقّ خود هستيم و نه اختيار مرگ و زندگى و حشر و نشر خود را داريم. بار خدايا! هر كس بگويد