اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ١/ ١١ پاسداران دين
٣١٣. الكافى- به نقل از ابن بكير-: حمزة بن طيّار، يكى از خطبههاى پدرِ امام صادق عليه السلام را بر ايشان عرضه كرد، تا اين كه به بخشى از آن رسيد. امام فرمود: «خُب! خاموش باش» و سپس فرمود: «شما را در آنچه برايتان نازل شده و از آن آگاهى نداريد، نرسد، مگر توقّف و درنگ و باز گردانيدن آن به امامان هدايت تا شما را در آن به راه راست وا دارند و نابينايى را از شما بر گيرند و حق را در آن به شما بشناسانند.
خداوند مىفرمايد: «پس اگر نمىدانيد، از اهل ذكر بپرسيد»».
٣١٤. امام صادق عليه السلام- در نامهاى به اصحاب خود-: اى گروه رحمت شده رستگار! همانا خداوند با خيرى كه به شما بخشيده، نعمتش را بر شما كامل گردانيده است. بدانيد كه در علم و امر خدا چنين نيست كه كسى از خلق خدا در دين او به دلخواه و رأى و قياس عمل كند. خداوند، قرآن را فرو فرستاده و در آن، بيان هر چيز را نهاده است.
خداوند براى قرآن و آموختن آن، اهلى را قرار داده است و اهل آگاهى از قرآن را- كه خداوند، علم آن را بديشان بخشيده- نرسد كه در آن به دلخواه و بر اساس رأى و قياس عمل كنند. خداوند با دادن علم خود بديشان، آنها را از اين كار بىنياز ساخته است و آن را ويژه ايشان كرده و آن علم را نزد ايشان نهاده است و اين، كرامتى است كه خداوند، ايشان را با آن ارجمند داشته است. اينها همان اهل ذكرى هستند كه خداوند به اين امّت دستور داده از ايشان بپرسند.
١/ ١١ پاسداران دين
٣١٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- به على بن ابى طالب عليه السلام-: اى على! من و تو و دو فرزندت حسن و حسين و نُه فرزند حسين، بنيانها و پايههاى اسلام هستيم. هر كه از ما پيروى كند، رهايى مىيابد و هر كه از ما باز ماند، رو به سوى آتش دارد.