اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٩ - فصل سوم نهى از نشناختن امامان
با او دشمنى هم نكند و دشمنِ او را به دوستى نگيرد، چنين كسى جاهل است و مشرك نيست».
١٧٨. امام على عليه السلام: هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگى جاهلى مرده است، آن گاه كه آن امام، عادل و نيكوكار و خداترس باشد.
١٧٩. امام على عليه السلام- در توصيف گمراه-: او از جانب خداوند، مهلتى داده شده است. با غافلان مىپَرَد و با گنهكاران مىگردد، بى آن كه راهى راست بپيمايد و پيشوايى راهبر داشته باشد.
١٨٠. امام باقر عليه السلام: هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، به مردنى جاهلى مرده است و مردم معذور نيستند، مگر آن كه امامشان را بشناسند.
١٨١. امام باقر عليه السلام: هر كس با عبادتى طاقتفرسا، خداوند عز و جل را بندگى كند، امّا پيشوايى از جانب خداوند نداشته باشد، عبادتش ناپذيرفته و خودش گمراه و سرگردان است و خداوند، اعمالش را دشمن مىدارد.
١٨٢. امام باقر عليه السلام: هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، مردنش مردنى جاهلى است، و مردم معذور نيستند، مگر آن كه امامشان را بشناسند و هر كس امامشناس از دنيا برود، پيش و پس افتادنِ اين امر (ظهور و قيام قائم عليه السلام) به او زيانى نمىرساند