اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١١ - فصل سوم نهى از نشناختن امامان
و هر كس با شناخت امام خود از دنيا برود، همانند كسى است كه با قائم، در خيمه او باشد.
١٨٣. امام باقر عليه السلام- به محمّد بن مُسلم-: هر كس از اين امّت، كه امامى آشكار و عادل از جانب خداوند عز و جل نداشته باشد، گمراه و سرگردان است و اگر بر اين حالت بميرد، با كفر و نفاق مرده است.
بدان- اى محمّد- كه پيشوايانِ ستم و پيروان آنان، از دين خدا بركنارند. خود گمراه اند و [مردم را] به گمراهى مىافكنند. پس كارهايى كه انجام مىدهند، همانند خاكسترى است كه در يك روز طوفانى، تندبادى بر آن بِوَزد، [يعنى] از كردارشان چيزى دستگيرشان نمىشود. اين است گمراهىِ دور و دراز.
١٨٤. الكافى- به نقل از بُرَيد-: شنيدم كه امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداوند- تبارك و تعالى-: «آيا كسى كه مرده بود و ما او را زنده گردانيديم و برايش نورى قرار داديم كه با آن، در ميان مرم راه مىرود» مىفرمايد: «" مرده"، كسى است كه چيزى نشناسد و" نورى كه با آن، در ميان مردم راه مىرود"، امامى است كه از او پيروى شود».
[و در باره ادامه آيه:] «مانند كسى است كه در تاريكىهاست و از آنها خارج نمىشود؟»، فرمود: «كسى است كه امام را نمىشناسد [و به او معتقد نيست]».
١٨٥. امام صادق عليه السلام: زمين جز با وجود امام، سامان نمىيابد، و هر كس بميرد و امام خود را نشناسد، به مرگ جاهلى مرده است.
١٨٦. امام صادق عليه السلام: هر كس در حالى از دنيا برود كه امامى ندارد، به مرگ جاهلى در گذشته است؛ كفر و شرك و گمراهى.